Psychologia zorientowana na proces mog\u0142a wyodr\u0119bni\u0107 si\u0119 z analizy jungowskiej przede wszystkim ze wzgl\u0119du na opracowan\u0105 ju\u017c teori\u0119 synchroniczno\u015bci. Poj\u0119cie \u201e\u015bni\u0105cego cia\u0142a\u201d, praca ze \u015bwiatem, przeskakiwanie sygna\u0142\u00f3w tego samego procesu w r\u00f3\u017cnych kana\u0142ach (wyrazu) staje si\u0119, tak naprawd\u0119 zrozumia\u0142e, w kontek\u015bcie dzia\u0142ania synchroniczno\u015bci. Nakre\u015bl\u0119 w tym miejscu, na czym polega to zjawisko, i jak zosta\u0142o zauwa\u017cone i opisane.<\/p>\n\n\n\n
Podobnie jak kwanty i fale, nasze \u017cycie symboliczne, my\u015blenie, aktywna imaginacja, niekontrolowane fantazje, pragnienia maj\u0105 zasadniczo charakter nielokalny, i opieraj\u0105 si\u0119 raczej na zasadzie prawdopodobie\u0144stwa ni\u017c konieczno\u015bci, twierdzi M.L. von Franz. [1]<\/a>. Pr\u00f3buj\u0105c wyja\u015bni\u0107 bli\u017cej te kwestie, C.G. Jung zwr\u00f3ci\u0142 uwag\u0119 na zjawisko synchroniczno\u015bci, i do\u015b\u0107 szczeg\u00f3\u0142owo obja\u015bni\u0142 jego znaczenie z punktu widzenia psychologii analitycznej. Synchroniczno\u015b\u0107 jest, wed\u0142ug niego, szczeg\u00f3lnym wyrazem akazualno\u015bci (nieprzyczynowo\u015bci), i polega na tym, \u017ce mo\u017cemy dostrzec pewien rodzaj koincydencji [zbie\u017cno\u015bci i zgodno\u015bci] psychicznych i fizycznych zdarze\u0144 w czasie, co do kt\u00f3rych ewentualny zwi\u0105zek przyczynowo-skutkowy nie jest nawet do pomy\u015blenia, natomiast wydarzenia te powi\u0105zane s\u0105 ze sob\u0105 przez znaczenie<\/em>[2]<\/strong><\/a><\/strong>.<\/p>\n\n\n\n Dzia\u0142anie synchroniczno\u015bci C.G. Jung przedstawi\u0142 na przyk\u0142adzie ze swej praktyki terapeutycznej. Pewnego razu, gdy pacjentka opowiada\u0142a mu sen, w kt\u00f3rym pojawi\u0142 si\u0119 jej skarabeusz, podobny owad przysiad\u0142 na oknie gabinetu, gdzie odbywa\u0142a si\u0119 sesja. Dla przeci\u0119tnego obserwatora to nic nie znaczy. C.G. Jung dostrzeg\u0142 jednak w tym wydarzeniu przypadek szczeg\u00f3lnej koincydencji, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142 w ruszeniu z terapi\u0105 pacjentki do przodu. Dlaczego? Neutralny pod wzgl\u0119dem psychologicznym przypadek pojawienia si\u0119 owada na oknie i w tre\u015bci opowiedzianego przez ni\u0105 marzenia sennego, zbieg\u0142 si\u0119 bowiem w czasie z momentem impasu w procesie terapeutycznym, a znaczenie skarabeusza, jako symbolu przemiany psychicznej, stanowi\u0142o ogniwo \u0142\u0105cz\u0105ce te z go\u0142a odr\u0119bne wydarzenia. Przypadki tego typu, w pracy psychologicznej maj\u0105 miejsce nierzadko. W momencie, kiedy w \u017cyciu psychicznym klienta wydarza si\u0119 co\u015b wa\u017cnego dostaje on, na przyk\u0142ad, wiadomo\u015b\u0107 od kogo\u015b, kto by\u0142 zwi\u0105zany z jego problemami emocjonalnymi, kt\u00f3re w\u0142a\u015bnie zosta\u0142y poddane terapii, i zmierzaj\u0105 do rozwi\u0105zania, innym razem mo\u017ce to by\u0107 niespodziane znalezienie dokument\u00f3w, wnosz\u0105cych nowe \u015bwiat\u0142o do spraw, zda\u0142oby si\u0119 raz na zawsze zamkni\u0119tej. W takich okoliczno\u015bciach w\u0142a\u015bnie, zdarzenia wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 z sob\u0105 w nieliniowy, pozornie<\/em> zupe\u0142nie przypadkowy spos\u00f3b. Jedynym ogniwem, kt\u00f3re spaja te silnie na\u0142adowane energi\u0105 do\u015bwiadczenia psychologiczne z osobliwymi sytuacjami, pojawiaj\u0105cymi si\u0119 r\u00f3wnolegle w \u015bwiecie zewn\u0119trznym, pozostaje ich znaczenie.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Intuicyjnie jeste\u015bmy na synchroniczno\u015b\u0107 wra\u017cliwi. Jej przejawy bywa\u0142y natchnieniem dla autor\u00f3w dramat\u00f3w czy epos\u00f3w, zw\u0142aszcza tych o charakterze mitycznym. W momentach, gdy w duszach ludzkich dzieje si\u0119 co\u015b, czego znaczenie ma szczeg\u00f3ln\u0105 wag\u0119, podnosi si\u0119 napi\u0119cie psychiczne (zasada energii), a sytuacje, kt\u00f3re temu towarzysz\u0105 zdaj\u0105 si\u0119 potwierdza\u0107 niesamowito\u015b\u0107 przes\u0142ania niesionego przez chwil\u0119. W chwilach silnego napi\u0119cia psychicznego, \u015bwiadomo\u015b\u0107 indywidualna w\u0142\u0105cza si\u0119 w uniwersalne pole przep\u0142ywu informacji, i zostaje wype\u0142niona przez obrazy o charakterze proroczym, genialnym czy, po prostu, niesamowitym.<\/p>\n\n\n\n Fenomen synchroniczno\u015bci C.G. Jung szerzej obja\u015bni\u0142, bazuj\u0105c na opracowanej przez siebie teorii nie\u015bwiadomo\u015bci kolektywnej<\/em>, w kt\u00f3rej dowodzi, \u017ce typowo ludzki spos\u00f3b do\u015bwiadczania \u017cycia, ukszta\u0142towany jest na pewnych archetypowych matrycach, i dopiero na ich pod\u0142o\u017cu formatuje si\u0119 psyche indywidualna, z jej struktur\u0105 \u201eego\u201d, i kr\u00f3tk\u0105 histori\u0105 osobniczego istnienia. Wed\u0142ug C.G. Junga, ta pierwotna, kolektywna warstwa psychiczna nie reprezentuje jakich\u015b dodatkowych, atawistycznych sk\u0142onno\u015bci, wynikaj\u0105cych z prostego dziedziczenia po prymitywnych przodkach w \u0142a\u0144cuchu ewolucji, jak to przedstawi\u0142 S. Freud. Kolektywna nie\u015bwiadomo\u015b\u0107 jest \u017cyj\u0105c\u0105, kreatywn\u0105 macierz\u0105 naszego \u015bwiadomego i nie\u015bwiadomego \u017cycia, oraz esencjonaln\u0105 i strukturaln\u0105 podstaw\u0105 psyche[3]<\/a>. W tej \u017ar\u00f3d\u0142owej warstwie psychiki, pewne partykularne jej formy mog\u0105 by\u0107 wzgl\u0119dnie izolowane, twierdzi C.G. Jung. Co to znaczy? Ot\u00f3\u017c niekt\u00f3re z nich s\u0105 w swych przejawach por\u00f3wnywalne do wzorc\u00f3w zachowa\u0144 zwierz\u0105t, czyli dynamicznie i formalnie determinuj\u0105 nasze emocje, imaginacje, uczucia i dzia\u0142ania – w obliczu \u015bmierci, rodzicielstwa, zakochania, utraty – w tych, jak i w wielu innych sytuacjach o charakterze typowym dla ludzkiej egzystencji, uaktywniaj\u0105 si\u0119 wewn\u0119trzne, archetypowe reakcje<\/em>[4]<\/strong><\/a>. Por\u00f3wna\u0107 je mo\u017cemy z instynktami, gdy\u017c s\u0105 podobne u wszystkich ludzi, a poniewa\u017c pojawiaj\u0105 si\u0119 one w \u015bcis\u0142ym po\u0142\u0105czeniu z typowymi emocjami, ich efekty zostaj\u0105 tak\u017ce w\u0142\u0105czone w sfer\u0119 fizyczn\u0105<\/em>.<\/strong> L\u0119k, w\u015bciek\u0142o\u015b\u0107, mi\u0142o\u015b\u0107, entuzjazm, heroiczne uczucia itp., wywo\u0142uj\u0105 natychmiastowe fizjologiczne i chemiczne reakcje w ciele, takie jak przyk\u0142adowo, dr\u017cenie, gwa\u0142towne pocenie si\u0119, czy przy\u015bpieszenie pulsu lub akcji serca[5]<\/strong><\/em><\/a>. <\/em>Po wielu latach bada\u0144 po\u015bwi\u0119conych kwestiom \u015bwiadomo\u015bci i jej zwi\u0105zku z somatyk\u0105, C.G. Jung postawi\u0142 wniosek, \u017ce centrum psyche cz\u0142owieka przemieszcza si\u0119 na skali, gdzie na jednym z jej kra\u0144c\u00f3w sytuuj\u0105 si\u0119 stany zasadniczo zwi\u0105zane z cielesno\u015bci\u0105 [instynkty, pop\u0119dy, reakcje fizjologiczne], natomiast na drugim kra\u0144cu tej skali, umiejscowione s\u0105 stany typowo zdeterminowane przez wzorce archetypowe[6]<\/a>. W tej perspektywie procesy somatyczne i archetypowe, pozornie zbiegunowane, jawi\u0105 si\u0119 jako elementy tej samej \u017cywej, nieznanej rzeczywisto\u015bci, stanowi\u0105ce dwa r\u00f3\u017cne aspekty \u015bwiadomo\u015bci. Istotne znaczenie odgrywa tu kwestia percepcji, po prostu sygna\u0142y dochodz\u0105ce do nas poprzez doznania zmys\u0142owe, interpretujemy zwykle, jako te o pod\u0142o\u017cu \u201ematerialnym\u201d, i okre\u015blamy je, jako pochodz\u0105ce z zewn\u0119trz, natomiast, gdy jeste\u015bmy poruszani przez fantazje, my\u015bli albo uczucia, sk\u0142onni jeste\u015bmy nazywa\u0107 je przejawami dzia\u0142ania psychiki, kt\u00f3rej \u017ar\u00f3de\u0142 dopatrujemy si\u0119 w naszym wn\u0119trzu[7]<\/a>. Od tego twierdzenia, do pracy sygna\u0142owej , jest tylko jeden krok, kt\u00f3ry wykona\u0142 A. Mindell. <\/p>\n\n\n\n Pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 nawykowo \u201ekartezja\u0144sko – newtonowskim\u201d modelem rozumowania nie zastanawiamy si\u0119, dlaczego \u015bwiat spostrzegamy jako podzielony, z\u0142o\u017cony z odr\u0119bnych element\u00f3w, podleg\u0142y liniowemu up\u0142ywowi czasu. Najcz\u0119\u015bciej trudno nam w og\u00f3le wyobrazi\u0107 sobie, \u017ce nie wszystkie ludy na ziemi stosowa\u0142y, i stosuj\u0105, \u00f3w model nadaj\u0105c znaczenia temu, co kreuje ich obraz rzeczywisto\u015bci. Badania z dziedziny psychologii mi\u0119dzykulturowej nie pozostawiaj\u0105 z\u0142udze\u0144, \u017ce spos\u00f3b percepcji zaszczepiony w umys\u0142owo\u015bci Zachodu, nie powiela si\u0119 wsz\u0119dzie.<\/p>\n\n\n\n \u015aledz\u0105c bacznie odkrycia w dziedzinie fizyki kwantowej, C.G. Jung nawi\u0105za\u0142 kontakt z Albertem Einsteinem, a tak\u017ce z Wolfgangiem Paulim (kt\u00f3ry by\u0142 nawet jego klientem), zauwa\u017cy\u0142 bowiem, \u017ce pojawia si\u0119 wiele nieoczekiwanych i zaskakuj\u0105cych paralelizm\u00f3w pomi\u0119dzy modelem konceptualnym psyche kolektywnej, i tym, kt\u00f3ry obja\u015bnia zachowanie materii w wymiarze subatomowym. <\/em> <\/strong>Chocia\u017c, jak zauwa\u017ca M.L. von Franz, kontynuuj\u0105c prace Junga, paralelizm nie zak\u0142ada, \u017ce przedmiot bada\u0144 w obu tych dyscyplinach jest wprost taki sam, to mamy, w obu tych przypadkach, do czynienia z zasad\u0105 komplementarno\u015bci<\/em><\/strong>. Zasada ta, w mikrofizyce pojawia si\u0119 w relacjach cz\u0105steczkowo – falowych, a w psychologii pomi\u0119dzy zawarto\u015bci\u0105 \u015bwiadomo\u015bci i nie\u015bwiadomo\u015bci. Nast\u0119pna paralela mi\u0119dzy psyche kolektywn\u0105 a fizyk\u0105 cz\u0105stek elementarnych, polega na konieczno\u015bci w\u0142\u0105czenia \u201eobserwatora\u201d w sytuacje, kiedy badane s\u0105 zachowania kwantowe i psychiczne. Usytuowanie \u201eobserwatora\u201d w przestrzeni zdarzenia wp\u0142ywa bowiem bezpo\u015brednio na to, co zostanie uchwycone i dalej poddane opisowi, oraz interpretacji. W obu tych dziedzinach r\u00f3wnie\u017c, obserwator nie ma bezpo\u015bredniego, naocznego dost\u0119pu do badanej struktury, tak by m\u00f3c namacalnie uchwyci\u0107 jej substancj\u0119, dlatego o zjawiskach subatomowych czy psychicznych, mo\u017cemy wydawa\u0107 s\u0105dy jedynie na podstawie interpretacji poziomu energii<\/strong>, kt\u00f3ry je uaktywnia na tyle, aby sta\u0142y si\u0119 dost\u0119pne do\u015bwiadczeniu [w przeciwnym razie pozostaje jedynie prawdopodobie\u0144stwo ich zaistnienia][8]<\/a>.<\/p>\n\n\n\n Jak ju\u017c to zosta\u0142o powiedziane, w\u0142a\u015bnie przypadki synchroniczno\u015bci, jeszcze w latach dwudziestych minionego wieku, skierowa\u0142y uwag\u0119 C.G. Junga na trop trudnego do wyja\u015bnienia, za pomoc\u0105 znanych teorii, zwi\u0105zku pomi\u0119dzy materi\u0105 a \u015bwiadomo\u015bci\u0105. Trudno\u015b\u0107, na jak\u0105 napotyka umys\u0142owo\u015b\u0107 cz\u0142owieka Zachodu w w\u0142a\u015bciwym zrozumieniu fenomen\u00f3w synchroniczno\u015bci, jak ju\u017c wspominali\u015bmy, le\u017cy nie tyle w ich wyst\u0119powaniu, gdy\u017c ka\u017cda osoba zdolna do introspekcji \u0142atwo je rozpozna, ale raczej w ich fundamentalnej akceptacji w sferze my\u015blenia, zw\u0142aszcza naukowego. Nauka sk\u0142ania si\u0119 do traktowania ich, jako \u201epure chance\u201d. Te fenomeny stoj\u0105 w konflikcie z naszymi przyj\u0119tymi z g\u00f3ry za\u0142o\u017ceniami, \u017ce realno\u015b\u0107 psychiczna jest \u201etylko subiektywnie do\u015bwiadczalna\u201d, w odr\u00f3\u017cnieniu od materii, kt\u00f3ra \u201eistnieje obiektywnie w \u015bwiecie zewn\u0119trznym\u201d. Niniejszym, ten paradygmat przyj\u0119ty we wsp\u00f3\u0142czesnej nauce jest tylko w\u00f3wczas poprawny, zauwa\u017ca M.L. von Franz, kiedy zr\u00f3wnamy psychik\u0119 ze sfer\u0105 \u015bwiadomo\u015bci ego. W sytuacjach, gdy kolektywna nie\u015bwiadomo\u015b\u0107 w jej archetypowym wymiarze zostaje zaktywowana, tak jak to ma miejsce w wysoko na\u0142adowanych energetycznie do\u015bwiadczeniach o charakterze psycho-fizycznym, oba te obszary \u2013 wewn\u0105trzpsychiczny i \u015bwiat zewn\u0119trzny, \u0142\u0105cz\u0105 si\u0119 ze sob\u0105 poprzez to, co w nich znacz\u0105ce, i wydarzaj\u0105 si\u0119 synchronicznie. Z jungowskiego punktu widzenia, najni\u017cszy, kolektywny poziom psychiczny jest po prostu czyst\u0105 natur\u0105, kt\u00f3ra zawiera wszystko, tak\u017ce to, co nieznane [niewiadome] – w\u0142\u0105cznie z materi\u0105\u201d. W tym pre\u015bwiadomym aspekcie obiekt jest odnaleziony takim jakim by\u0142, mo\u017cna rzec, zawsze u swych podstaw. Tylko w przypadku aktywacji tego poziomu ujawniaj\u0105 si\u0119 zdarzenia synchronicznie powi\u0105zane[9]<\/a>.W tym twierdzeniu, odnajdujemy nasienie mindellowskiej koncepcji esencji.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n Dla w\u0142a\u015bciwego zrozumienia teorii \u015bwiata niepodzielonego, istotne jest by zauwa\u017cy\u0107, \u017ce wszystko, co pojawia si\u0119 w psychice wyra\u017ca natur\u0119 rzeczywisto\u015bci, kt\u00f3rej cz\u0119\u015bci\u0105 jest sam cz\u0142owiek, jako podmiot do\u015bwiadczaj\u0105cy. Niniejszym, ten sam cz\u0142owiek pozostaje r\u00f3wnie\u017c przedmiotem do\u015bwiadczenia, przede wszystkim ze wzgl\u0119du na sw\u0105 zdolno\u015b\u0107 do samo\u015bwiadomo\u015bci i autorefleksji. Problem polega jednak na tym, o czym ju\u017c zosta\u0142o wspomniane, \u017ce podobnie jak w fizyce procesy subatomowe nie mog\u0105 by\u0107 bezpo\u015brednio obserwowane, tak samo tre\u015bci nie\u015bwiadomo\u015bci kolektywnej niedost\u0119pne s\u0105 naoczno\u015bci. W obu przypadkach, esencjonalna natura badanych zjawisk mo\u017ce by\u0107 postrze\u017cona jedynie przez interferencje[10]<\/a>. \u015alady psyche nie\u015bwiadomej, w spos\u00f3b najbardziej dost\u0119pny, ukazuj\u0105 si\u0119 w marzeniach sennych, dzie\u0142ach sztuki, podaniach mitycznych i rytua\u0142ach religijnych, gdzie przybieraj\u0105 formy mo\u017cliwe do dalszej interpretacj[11]<\/a>\u2026<\/p>\n\n\n\n W swym sednie, idea unus mundus<\/em><\/strong>zasadza si\u0119, jak twierdzi C. G. Jung, na za\u0142o\u017ceniu, <\/strong>\u017ce r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 empirycznego \u015bwiata opiera si\u0119 na ukrytej jedno\u015bci, <\/em>i dlatego nie ma w sensie fundamentalnym r\u00f3\u017cnych \u015bwiat\u00f3w istniej\u0105cych obok siebie, albo mieszaj\u0105cych si\u0119 jeden z drugim. Raczej wszystko, co jest podzielone i r\u00f3\u017cne nale\u017cy do jednego i tego samego \u015bwiata, kt\u00f3ry nie jest w istocie takim \u015bwiatem, jak odbieraj\u0105 go nasze zmys\u0142y, ale postulatem, kt\u00f3rego prawdopodobie\u0144stwo jest potwierdzone, cho\u0107by przez fakt, \u017ce do tej pory nikt nie potrafi\u0142 odkry\u0107 \u015bwiata, w kt\u00f3rym poznane prawa natury by\u0142yby niewa\u017cne.[12]<\/a>Wed\u0142ug C.G. Junga obja\u015bnienie niepodzielnego istnienia, praktycznie nie jest mo\u017cliwe inn\u0105 drog\u0105 ni\u017c przez antynomie, czyli sprzeczno\u015bci albo paradoksy. Wiemy, \u017ce to, co jest nam dost\u0119pne ze \u015bwiata zewn\u0119trznego, jest uwarunkowane przez nasze procesy spostrzegania i rozumienia docieraj\u0105cych do nas informacji. Dlatego, jak to ju\u017c zauwa\u017cy\u0142 I. Kant, nie mamy dost\u0119pu do rzeczy samych w sobie, a jedynie do ich reprezentacji umys\u0142owych. Przez wzgl\u0105d na to, \u015bwiat zjawisk empirycznych swoje podstawowe zakorzenienie ma w transcendentalnym gruncie, co sprawia, \u017ce paradoks synchroniczno\u015bci, staje si\u0119 pozorny.<\/p>\n\n\n\n Wielko\u015bci arytmetyczne oraz liczby, s\u0105 to dane poprzez kt\u00f3re abstrakcja wewn\u0119trznego porz\u0105dku bytu, jako jedno\u015bci umys\u0142u i materii, jest nam najbli\u017cej dost\u0119pna, czego dowodzi cho\u0107by rozw\u00f3j fizyki teoretycznej i skuteczno\u015b\u0107 zastosowania jej oblicze\u0144 w technologii..<\/em><\/strong> M.L. von Franz, m\u00f3wi o tym, \u017ce po prostu istnieje <\/em><\/strong>synchroniczno\u015b\u0107 pomi\u0119dzy porz\u0105dkiem liczbowym, a zasadami organizuj\u0105cymi zachowanie materii, nawi\u0105zuj\u0105c tym samym do antycznej tradycji pitagorejskiej, w kt\u00f3rej matematyka [13]<\/a> uchodzi\u0142a za najwy\u017csz\u0105 ze sztuk, i wi\u0105za\u0142a si\u0119 bezpo\u015brednio ze sfer\u0105 sacrum. <\/p>\n\n\n\n Od mitycznego zarania kultury atlantyckiej, znana by\u0142a idea Unus mundus[14]<\/strong><\/a><\/em> \u2013 jedno\u015bci \u015bwiata, a prawa jej zosta\u0142y wyryte w Tabula Smargdina – <\/em>dziele stworzonym, jak g\u0142osi podanie, przez samego Hermesa Trismegistosa. Tw\u00f3rczo\u015b\u0107 naukowa C.G. Junga naznaczona jest przemo\u017cnym wp\u0142ywem inspiracji z obszaru gnostycznej alchemii, mo\u017ce ze wzgl\u0119du na szczeg\u00f3lny wp\u0142yw jego mistrza Filemona. Nie mniej jednak korzysta\u0142 C.G. Jung r\u00f3wnie\u017c z tradycji innych kultur, zar\u00f3wno wedyjskiej[15]<\/a>, jak i taoistycznej. By\u0142 \u015bmia\u0142ym prekursorem, ale te\u017c jednym z najznamienitszych interpretator\u00f3w psychologicznej wiedzy innych, ni\u017c Zachodnia, tradycji. W tym sensie, psychologia procesowa jest kontynuacj\u0105 analizy jungowskiej.<\/p>\n\n\n\n Dla naszego studium, w kt\u00f3rym \u015bledzimy natur\u0119 zwi\u0105zku \u015bwiadomo\u015bci i materii, szczeg\u00f3lne znaczenie ma taoistyczne podej\u015bcie do tego zagadnienia, przedstawione przez C.G. Junga. W pierwszej po\u0142owie XX wieku, Helmut Wilhelm, opieraj\u0105c si\u0119 na pismach filozofa Wang Fu Ch\u2019iha [1619 \u2013 1692], poczyni\u0142 pr\u00f3b\u0119 by z filozoficznego punktu widzenia, wyja\u015bni\u0107 tajemnic\u0119 dzia\u0142ania I Ching[16]<\/a>, opisanego w Ksi\u0119dze Przemian. Ot\u00f3\u017c, wed\u0142ug przekazu Wang Fu Ch\u2019iha, ca\u0142o\u015b\u0107 istnienia zasadza si\u0119 ostatecznie na wszystko zawieraj\u0105cej ci\u0105g\u0142o\u015bci [continuum], kt\u00f3ra jest wewn\u0119trznie uporz\u0105dkowana zgodnie z powszechnym prawem, ale kt\u00f3ra \u201esama w sobie\u201d nie ma zdolno\u015bci manifestowania si\u0119, i nie mo\u017ce by\u0107 spostrzegana w swej istocie \u2013 podobnie jak liczby, kt\u00f3re r\u00f3wnie\u017c nigdzie nie wyst\u0119puj\u0105, jako takie, ale mo\u017cemy nimi operowa\u0107, odkrywaj\u0105c wewn\u0119trzny porz\u0105dek zale\u017cno\u015bci mi\u0119dzy nimi, oraz ich bezpo\u015bredni zwi\u0105zek z geometri\u0105 oraz fizyk\u0105.<\/p>\n\n\n\n M.L. von Franz, zauwa\u017ca, \u017ce percepcja zmys\u0142owa jest jednym z aspekt\u00f3w bytu w og\u00f3le, dlatego ona sama jest sposobem na spostrzeganie siebie<\/em><\/strong>. W tym sensie, ka\u017cde indywidualne do\u015bwiadczenie, stanowi jednocze\u015bnie pewien aspekt do\u015bwiadczania ca\u0142o\u015bci istnienia. Dodajmy, \u017ce zasada ta okre\u015bla spos\u00f3b funkcjonowania ka\u017cdego \u017cywego organizmu, gdy\u017c kondycja poszczeg\u00f3lnych kom\u00f3rek, tkanek i organ\u00f3w wp\u0142ywa na to, jak b\u0119dzie funkcjonowa\u0142a ca\u0142o\u015bci. Zawarte w Ksi\u0119dze Przemian postulaty ontologiczne zasadniczo pokrywaj\u0105 si\u0119 z jungowsk\u0105 koncepcj\u0105 niepoddaj\u0105cego si\u0119 percepcji gruntu psychologii uniwersalnej, kt\u00f3ra wyp\u0142ywa z tw\u00f3rczej macierzy, i pozwala si\u0119 uchwyci\u0107 jako archetypowa \u015bwiadomo\u015b\u0107 oraz fizyczna materia \u2013 pierwotna Pleroma. <\/em>Wang Fu Ch\u2019ih m\u00f3wi\u0142, \u017ce to w\u0142a\u015bnie nieustanny, wieczny ruch, jako przyrodzony, nieod\u0142\u0105czny temu uniwersalnemu kontinuum sprawia, \u017ce przejawy rzeczywisto\u015bci z ich struktur\u0105 i umiejscowieniem, podlegaj\u0105 bezustannemu zr\u00f3\u017cnicowaniu i przemianom w ci\u0105g\u0142o\u015bci bytu.<\/p>\n\n\n\n Od momentu, gdy te przejawy istnienia staj\u0105 si\u0119 w sobie uporz\u0105dkowane, zauwa\u017ca M.L. von Franz, a przez to zgodne z og\u00f3lnym prawem uniwersum, partycypuj\u0105 one w \u015bwiecie liczb – chaos przekszta\u0142ca si\u0119 w rytmy i znaczenia logosu. Wtedy te\u017c, mog\u0105 one zosta\u0107 uchwycone w procedurach algebraicznych, czy geometrycznych, a st\u0105d ju\u017c naturaln\u0105 kolej\u0105 rzeczy, pojawiaj\u0105 si\u0119 wzorce, kt\u00f3re jako archetypy konfiguruj\u0105 pole Ja\u017ani uniwersalnej, oraz formy materii. Rytm i liczba, bezpo\u015brednio umo\u017cliwiaj\u0105 nam uchwycenie energii, jako podstawowego przejawu materii<\/strong>.<\/em> Relacja rytmiczno \u2013 liczbowa znajduje sw\u00f3j szczeg\u00f3lny wyraz w cz\u0119stotliwo\u015bci drga\u0144 falowych \u015bwiat\u0142a i d\u017awi\u0119ku. Przetwarzamy je za pomoc\u0105 uk\u0142adu nerwowego, na spostrze\u017cenia wizualne i s\u0142uchowe. W snach natomiast, nast\u0119puje ideacja rzeczywisto\u015bci, gdzie mo\u017cemy prze\u017cywa\u0107 nasze typowo ludzkie do\u015bwiadczenia, bez po\u015brednictwa bod\u017ac\u00f3w zewn\u0119trznych, co te\u017c zostawia pole do namys\u0142u, jak to w og\u00f3le jest mo\u017cliwe\u2026?<\/p>\n\n\n\n Liczby otwieraj\u0105 wi\u0119c teoretyczn\u0105 i metodologiczn\u0105 przestrze\u0144, w podej\u015bciu do bada\u0144 nad rzeczywisto\u015bci\u0105 przejawion\u0105, r\u00f3wnie\u017c w sensie psychologicznym, co mo\u017cemy wnioskowa\u0107 ze szczeg\u00f3\u0142owych, interdyscyplinarnych bada\u0144 przeprowadzonych przez M.L. von Franz. Era Internetu i wirtualnej matrix, kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 nieod\u0142\u0105cznym elementem naszej codzienno\u015bci, unaocznia pot\u0119g\u0119 zawart\u0105 w zale\u017cno\u015bciach liczbowych, oraz ich niesko\u0144czon\u0105 kreatywno\u015b\u0107. Spektakularnym wyrazem tej kreatywno\u015bci s\u0105 hologramy wiernie kopiuj\u0105ce tr\u00f3jwymiarowe obiekty w przestrzeni. Odbywaj\u0105 si\u0119 ju\u017c koncerty z hologramowymi artystami[17]<\/a>, a na niekt\u00f3rych lotniskach mo\u017cemy napotka\u0107 holograficzn\u0105 obs\u0142ug\u0119[18]<\/a>!<\/p>\n\n\n\n W swoich rozwa\u017caniach po\u015bwi\u0119conym synchroniczno\u015bci C.G. Jung wni\u00f3s\u0142 pytanie, czy wyst\u0119powanie tego zjawiska nie dowodzi ostatecznie, bardziej og\u00f3lnego prawa natury, kt\u00f3re nazwa\u0142 on \u201eporz\u0105dkiem akazualnym\u201d.<\/em> <\/strong>Akazualny porz\u0105dek, ujawnia si\u0119 jako zasada nieci\u0105g\u0142o\u015bci w fizyce kwantowej, ale napotykamy na\u0144 r\u00f3wnie\u017c w sferze czysto psychicznej, na przyk\u0142ad, w tak zwanym uniformizmie skojarzeniowym w\u0142a\u015bciwym dla ludzkiego gatunku, czy koncepcji naturalnych liczb ca\u0142kowitych<\/em><\/strong>. Co istotne, synchroniczno\u015b\u0107 tym r\u00f3\u017cni si\u0119 od przypadk\u00f3w porz\u0105dku akazualnego, \u017ce te ostatnie istnia\u0142y od zawsze i wydarza\u0142y si\u0119 regularnie, podczas gdy zdarzenia synchroniczne s\u0105 \u201eaktami kreacji w czasie, kt\u00f3re <\/em>wyst\u0119puj\u0105 nieregularnie, bez prawid\u0142owo\u015bci na og\u00f3\u0142 charakteryzuj\u0105cych pewne prawa naturalne. M. l. von Franz, twierdzi, \u017ce Unus Mundus <\/em>mo\u017cna rozumie\u0107 te\u017c, jako kontinuum geometryczne, zawieraj\u0105ce obrazy, oraz jako numerycznie ustrukturyzowany system. \u015alady tych podzia\u0142\u00f3w mo\u017cemy napotka\u0107 w pracach nowoczesnych fizyk\u00f3w teoretycznych, kt\u00f3rzy podejmuj\u0105 pr\u00f3by opracowania modelu kosmosu, na przyk\u0142ad, czterowymiarowy model uniwersum A. Einsteina jest pomy\u015blany jako continuum geometryczne. W fizyce kwantowej, z drugiej strony, liczby naturalne s\u0105 traktowane, jako ostateczny strukturalny element istnienia.[19]<\/a>,[20]<\/a>.<\/p>\n\n\n\n W swoich badaniach nad jedno\u015bci\u0105 \u015bwiata, M.L. von Franz, odnosi si\u0119 r\u00f3wnie\u017c do koncepcji francuskiego fizyka Oliviera Costa de Beauregard\u2019a<\/em><\/strong>, kt\u00f3ry sugeruje interesuj\u0105ce powi\u0119kszenie \u201cuniwersum\u201d Minkowskiego \u2013 Einsteina, postuluj\u0105c wsp\u00f3\u0142istnienie kosmicznego infrapsychizmu, <\/em>kt\u00f3ry powinien by\u0107 skoordynowany z czterowymiarowym kontinuum relatywist\u00f3w. W tym infrapsychicznym wymiarze, zawiera\u0107 mia\u0142yby si\u0119 piktogramy reprezentuj\u0105ce \u015bwiat zewn\u0119trzny, kt\u00f3ry wytwarza nasza psyche.<\/strong><\/em> Wed\u0142ug O. Beauregard\u2019a te pierwotne images,<\/em> konstytuuj\u0105 podstawowe elementy, umo\u017cliwiaj\u0105ce wytworzenie wszystkich wy\u017cszych porz\u0105dk\u00f3w [negentropii[21]<\/a> oraz informacji]. M.L. von Franz, zauwa\u017ca, \u017ce we wsp\u00f3\u0142czesnej nauce mamy do czynienia z dwoma tendencjami, kt\u00f3re staraj\u0105 si\u0119 opisa\u0107 to, jak ukonstytuowany jest ostateczny, najwy\u017cszy porz\u0105dek istnienia. Jedna z tych tendencji, m\u00f3wi o tym, \u017ce zawiera on obrazy [imges], a druga dowodzi, \u017ce oparty jest on na geometrii, albo na strukturach liczbowych.<\/p>\n\n\n\n Jungowski unus mundus, <\/em>bezpo\u015brednio nawi\u0105zuje do kosmicznego <\/em>infrapsychizmu O. Beauregarda, gdy\u017c zawiera on w sobie wszystkie preuwarunkowania [warunki wst\u0119pne], kt\u00f3re determinuj\u0105 formy \u015bwiata empirycznego. Te preuwarunkowania musza by\u0107 rozpatrywane ca\u0142kowicie nieperceptualnie [\u201epre-image-creating\u201d], i przedmatematycznie. Dopiero osi\u0105gaj\u0105c pr\u00f3g percepcji psychicznej przybieraj\u0105 one formy obraz\u00f3w, czy te\u017c geometrycznych albo liczbowych struktur. M\u00f3wi\u0105c o \u201epreuwarunkowaniach\u201d C.G. Jung mia\u0142 na uwadze archetypy, poj\u0119te jako nieperceptualna dyspozycja, u\u015bpiona w nie\u015bwiadomo\u015bci, kt\u00f3ra manifestuje si\u0119 na granicy ze \u015bwiadomo\u015bci\u0105, regularnie wyistaczaj\u0105c obrazy, my\u015bli, i typowe reakcje emocjonalne oraz behawioralne. W. Pauli, dociekaj\u0105c esencji prymarnej istnienia, wysun\u0105\u0142 postulat pewnej \u201epodstawowej intuicji\u201d w matematyce, bazuj\u0105cej na idei niesko\u0144czonych serii [liczbowych], oraz liczb ca\u0142ych. W. Pauli uwa\u017ca\u0142, \u017ce odpowiadaj\u0105 one jungowskiej koncepcji archetyp\u00f3w, i powinny by\u0107 traktowane jako dane wyj\u015bciowe, na bazie kt\u00f3rych kszta\u0142tuj\u0105 si\u0119 wzorce typowo ludzkiego postrzegania[22]<\/a>,[23]<\/a>. W tym miejscu W. Pauli, O. Beauregard i C.G. Jung spotykaj\u0105 si\u0119 we wsp\u00f3lnym mianowniku. Te odkrycia na temat istnienia (ontologii) umys\u0142u, \u015bwiadomo\u015bci, oraz psychiczno\u015bci stanowi\u0105 te\u017c baz\u0119, na kt\u00f3rej opiera si\u0119 psychologia zorientowana na proces, b\u0119d\u0105ca ich naturaln\u0105 spadkobierczyni\u0105 i kontynuatork\u0105.<\/p>\n\n\n\n [1]<\/a> M.L., von Franz, Psyche and Matter, SHAMBALA, Boston & London, 1992r.<\/p>\n\n\n\n [2]<\/a> za: M.L. von Franz, Synchronisity: http:\/\/autodafe.salon24.pl\/65103,kauzalizm-akauzalizm-i-synchronicznosc<\/p>\n\n\n\n [3]<\/a> M.L., von Franz, Number and Time, Northwestern University Press, Evanston, 1974r., s. 4<\/p>\n\n\n\n [4]<\/a> Psychologia inicjacji, doczeka\u0142a si\u0119 do\u015b\u0107 szerokich bada\u0144 i opracowa\u0144 naukowych. W dziedzinie psychologii poznawczej, popularne s\u0105 \u2026<\/p>\n\n\n\n [5]<\/a> Szersze opracowania tej problematyki znale\u017a\u0107 mo\u017cna w studiach z dziedziny medycyny psychosomatycznej.<\/p>\n\n\n\n [6]<\/a> Kwesti\u0119 t\u0119, mo\u017cna wyja\u015bni\u0107 na przyk\u0142adzie macierzy\u0144stwa, kt\u00f3re jest do\u015bwiadczeniem, z jakim ka\u017cdy mai\u0142 w jaki\u015b spos\u00f3b wprost do czynienia czy to, b\u0119d\u0105c obiektem matczynych uczu\u0107 w dzieci\u0144stwie, czy te\u017c, jako rodzic, albo obu tych rolach. Ot\u00f3\u017c w \u015bcis\u0142ym powi\u0105zaniu z cia\u0142em przejawia\u0107 si\u0119 macierzy\u0144stwo b\u0119dzie w postaci kobiety brzemiennej, rodz\u0105cej, kt\u00f3ra karmi i chroni swoje potomstwo. Jednak to samo karmienie, jako wyraz macierzy\u0144skiej zasady opieku\u0144czej, kt\u00f3re na poziomie somatycznym znajduje sw\u00f3j wyraz w formie laktacji, na poziomie archetypowym, objawi si\u0119 jako umiej\u0119tno\u015b\u0107 dawania wsparcia innym, czy to przez dokarmianie ich w sensie emocjonalnym, czy te\u017c duchowym albo intelektualnym. Tak, wi\u0119c umiej\u0119tne obejmowanie roli terapeuty\/tki, kap\u0142ana\/nki lub nauczyciela\/lki, wymaga zaktywizowania w przestrzeni \u015bwiadomo\u015bci pozytywnych element\u00f3w archetypu Wielkiej Matki. Przejawy opieku\u0144czo\u015bci w wymiarze archetypowym, mog\u0105 te\u017c znale\u017a\u0107 sw\u00f3j wyraz w zabieganiu o wprowadzenie praw socjalnych czy ubezpiecze\u0144 spo\u0142ecznych, zw\u0142aszcza dla najs\u0142abszych, kt\u00f3rzy nie potrafi\u0105 sobie sami poradzi\u0107. Mi\u0142o\u015b\u0107 do cia\u0142a i krwi istot spokrewnionych, tak szczeg\u00f3lnie wi\u0105\u017c\u0105ca si\u0119 z macierzy\u0144stwem cielesnym, pojawia si\u0119 w idea\u0142ach patriotyzmu jak r\u00f3wnie\u017c w nacjonalizmie. \u017be\u0144ska zasada archetypowa Hagia Sopia<\/em> czyli M\u0105dro\u015b\u0107 Bo\u017ca, przeciwstawiana jest specyficznemu dla zasady m\u0119skiej, Logosowi<\/em>, z jego sk\u0142onno\u015bci\u0105 do intelektualizowania spraw Ducha i Uczu\u0107 i Materii.<\/p>\n\n\n\n [7]<\/a> von Franz M.L., Number and Time, op.cit., 1974.<\/p>\n\n\n\n [8]<\/a> von Franz M.L., op.cit, 1974.<\/p>\n\n\n\n [9]<\/a> Op.cit.<\/p>\n\n\n\n [10]<\/a> Interferencja<\/strong> (\u0142ac.<\/a> inter<\/em> \u2013 mi\u0119dzy + ferre<\/em> \u2013 nie\u015b\u0107) \u2013 zjawisko<\/a> powstawania nowego, przestrzennego rozk\u0142adu amplitudy fali (wzmocnienia i wygaszenia) w wyniku nak\u0142adania si\u0119 (superpozycji<\/a>) dw\u00f3ch lub wi\u0119cej fal<\/a>. Warunkiem interferencji fal jest ich sp\u00f3jno\u015b\u0107<\/a>, czyli korelacja faz<\/a>, amplitudy<\/a> i cz\u0119stotliwo\u015bci<\/a>. Za: Wikipedia<\/p>\n\n\n\n [11]<\/a>[11] M.L., von Franz, op.cit., 1974r, s.8<\/p>\n\n\n\n [12]<\/a> Jung C.G., Misterium Coniunctonis, Wydawnictwo KR, 2011r, 767 – 70<\/p>\n\n\n\n [13]<\/a> Antyczni Grecy, uto\u017csamiali matematyk\u0119 z poznaniem i prawd\u0105 w og\u00f3le, na co wskazuje samo znaczenie poj\u0119cia mathematikos<\/em>. St\u0105d te\u017c p\u00f3\u017aniej u Kartezjusza pojawi\u0142y si\u0119 pr\u00f3by zobiektywizowania wiedzy o tym, co nam si\u0119 jawi w do\u015bwiadczeniu.<\/p>\n\n\n\n [14]<\/a> https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=hVyK8ai0hrs<\/a> \u2013 do pos\u0142uchania<\/p>\n\n\n\n [15]<\/a> Jung C.G., Psychologia Kundalini Jogi, Wydawnictwo KR, 2003<\/p>\n\n\n\n [16]<\/a> The I Ching<\/em><\/strong> (Wade-Giles<\/a>) or „Y\u00ec J\u012bng” (pinyin<\/a>), also known as the Classic of Changes<\/em><\/strong>, Book of Changes<\/em><\/strong> and Zhouyi<\/em><\/strong>, is one of the oldest of the Chinese classic texts<\/a>.[1]<\/a> The book contains a divination<\/a> system comparable to Western geomancy<\/a> or the West African If\u00e1<\/a> system; in Western<\/a> cultures and modern East Asia, it is still widely used for this purpose. Traditionally, the I Ching<\/em> and its hexagrams were thought to pre-date recorded history,[2]<\/a> and based on traditional Chinese<\/a> accounts, its origins trace back to the 3rd to the 2nd millennium BC.[3]<\/a> Modern scholarship suggests that the earliest layer of the text may date from the end of the 2nd millennium BC,[4]<\/a> but place doubts on the mythological aspects in the traditional accounts.[4]<\/a> Some consider the I Ching’<\/em> as the oldest extant book of divination, dating from 1,000 BC and before.[5]<\/a> The oldest manuscript that has been found, albeit incomplete, dates back to the Warring States Period<\/a> (around 475-221 BC).[6]<\/a><\/p>\n\n\n\n During the Warring States Period, the text was re-interpreted as a system of cosmology<\/a> and philosophy<\/a> that subsequently became intrinsic to Chinese culture<\/a>. It centered on the ideas of the dynamic balance of opposites, the evolution of events as a process, and acceptance of the inevitability of change. The standard text originated from the ancient text (\u53e4\u6587\u7d93) transmitted by Fei Zhi (\u8d39\u76f4, c. 50 BC-10 AD) of the Han Dynasty<\/a>. During the Han Dynasty this version competed with the bowdlerised<\/a> new text (\u4eca\u6587\u7d93) version transmitted by Tian He at the beginning of the Western Han. However, by the time of the Tang Dynasty<\/a> the ancient text version, which survived Qin<\/a>\u2019s book-burning<\/a> by being preserved amongst the peasantry, became the accepted norm among Chinese scholars. Za Wikipedia<\/p>\n\n\n\n [17]<\/a> www.wykop.pl\/…\/koncert-wirtualne<\/strong>j-japonskiej-wokalistki-3d-holog<\/strong>…<\/em><\/p>\n\n\n\n [18]<\/strong><\/em><\/a> <\/em>tech.wp.pl\/kat,1009779,title,Wirtualni-ludzie-zabieraja-prace,wid,13…<\/em><\/p>\n\n\n\n [19]<\/a> von Franz M.L., op.cit., s. 16<\/p>\n\n\n\n [20]<\/a> za: Sir A. Eddington, The Philosophy of Psychical Science, <\/em>Fizyka kwantowa, oblicza podstawy, z niewymiernymi ilosciami [masy], takimi jak np., czyste liczby. Z jednym musimy si\u0119 pogodzi\u0107, \u017ce to dzia\u0142a r\u00f3wnie\u017c z wymiernymi ilo\u015bciami [masy] jak energia, momentum, sppin<\/p>\n\n\n\n [21]<\/a> Negentropia to najkr\u00f3cej rzecz ujmuj\u0105c, poj\u0119cie, okre\u015blaj\u0105ce miar\u0119 stopnia organizacji, stosowane przede wszystkim w cybernetyce i teorii system\u00f3w, za: Wikipedia<\/p>\n\n\n\n [22]<\/a> von Franz M.L., op.cit., s. 19<\/p>\n\n\n\n [23]<\/a> Izomorfizm<\/strong> (gr.<\/a> isos<\/em> \u2013 r\u00f3wny, morphe<\/em> \u2013 kszta\u0142t) struktur \u2212 funkcja wzajemnie jednoznaczna<\/a> z uniwersum<\/a> struktury<\/a> w uniwersum struktury , kt\u00f3ra zachowuje funkcje<\/a>, relacje<\/a> i wyr\u00f3\u017cnione elementy. W konkretnych obiektach algebry uniwersalnej<\/a> (takich jak grupy<\/a>, pier\u015bcienie<\/a>, modu\u0142y<\/a> itp.) izomorfizmem<\/strong> nazywamy wzajemnie jednoznaczne odwzorowanie takie, \u017ce i jego odwrotno\u015b\u0107<\/a> s\u0105 homomorfizmami<\/a>. O strukturach A i B powiemy, \u017ce s\u0105 izomorficzne<\/strong>, je\u017celi istnieje izomorfizm z A w B. Oznacza to, \u017ce obiekty izomorficzne r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 w gruncie rzeczy oznaczeniami, a ich struktury mog\u0105 by\u0107 uwa\u017cane za identyczne. W ten spos\u00f3b w klasie wszystkich obiekt\u00f3w danego rodzaju wprowadzana jest relacja r\u00f3wnowa\u017cno\u015bci<\/a>, za: Wikipedia<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Psychologia zorientowana na proces mog\u0142a wyodr\u0119bni\u0107 si\u0119 z analizy jungowskiej przede wszystkim ze wzgl\u0119du na opracowan\u0105 ju\u017c teori\u0119 synchroniczno\u015bci. Poj\u0119cie \u201e\u015bni\u0105cego cia\u0142a\u201d, praca ze \u015bwiatem, przeskakiwanie sygna\u0142\u00f3w tego samego procesu w r\u00f3\u017cnych kana\u0142ach (wyrazu) staje si\u0119, tak naprawd\u0119 zrozumia\u0142e, w kontek\u015bcie dzia\u0142ania synchroniczno\u015bci. Nakre\u015bl\u0119 w tym miejscu, na czym polega to zjawisko, i jak zosta\u0142o […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-678","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/psychoterapia-aumer.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/678","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/psychoterapia-aumer.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/psychoterapia-aumer.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoterapia-aumer.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoterapia-aumer.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=678"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/psychoterapia-aumer.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/678\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":722,"href":"https:\/\/psychoterapia-aumer.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/678\/revisions\/722"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/psychoterapia-aumer.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=678"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoterapia-aumer.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=678"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoterapia-aumer.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=678"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}\n
\n
\n
\n
\n\n\n\n