{"id":688,"date":"2026-07-29T17:23:12","date_gmt":"2026-07-29T17:23:12","guid":{"rendered":"https:\/\/psychoterapia-aumer.pl\/?p=688"},"modified":"2026-08-11T10:49:02","modified_gmt":"2026-08-11T10:49:02","slug":"fizyka-kwantowa-a-psychika","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/psychoterapia-aumer.pl\/?p=688","title":{"rendered":"Zjawisko \u015bwiadomo\u015bci wobec fizyki mikro\u015bwiata"},"content":{"rendered":"\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><em>Teoria wzgl\u0119dno\u015bci<\/em> wymusi\u0142a na fizyce rewizj\u0119 jej podstawowych za\u0142o\u017ce\u0144, dotycz\u0105cych czasu absolutnego i przestrzeni<a href=\"#_ftn1\" id=\"_ftnref1\">[1]<\/a>, ruchu, grawitacji, materii oraz energii. <em>Teoria kwantowa<\/em> za\u015b, sprowokowa\u0142a konieczno\u015b\u0107 przedefiniowania koncepcji przyczynowo\u015bci, determinizmu i lokalno\u015bci, oraz materii jako substancji trwa\u0142ej, istniej\u0105cej w spos\u00f3b obiektywny, niezale\u017cny od obserwatora. Na skutek pojawienia si\u0119 tych nowych danych, niekt\u00f3rzy fizycy w XX wieku, zacz\u0119li bra\u0107 pod uwag\u0119, \u017ce psychika cz\u0142owieka, sam jego spos\u00f3b percepcji rzeczywisto\u015bci mo\u017ce by\u0107 zaanga\u017cowany w rezultaty bada\u0144 przeprowadzanych w kontrolowanych warunkach laboratoryjnych.<\/p>\n\n\n\n<ol style=\"list-style-type:lower-alpha\" class=\"wp-block-list\">\n<li><strong>Przyczynowo\u015b\u0107 lokalna N. Bohra i W. Heisenberga \u2013 o wp\u0142ywie obserwatora na obiekt badania<\/strong><\/li>\n<\/ol>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Z osobami Heisenberga Wernera i (jego mistrza) Nielsa Bohra, zwi\u0105zana jest prze\u0142omowa, we wsp\u00f3\u0142czesnej fizyce kwantowej, interpretacja kopenhaska [1950]. K\u0142adzie ona nacisk na <strong><em>zasad\u0119 przyczynowo\u015bci lokalnej,<\/em><\/strong> kosztem zakwestionowania obiektywnego istnienia mikro\u015bwiata. Teoria ta prowadzi do wniosku, \u017ce rzeczywisto\u015b\u0107 istnieje w kszta\u0142cie okre\u015blonym przez cechy percepcji obserwatora, oraz jego pozycj\u0119 w czaso-przestrzeni. W. Heisenberg i N. Bohr, zauwa\u017cyli, \u017ce zale\u017cnie od zestawienia sytuacji eksperymentalnej ukazuj\u0105 si\u0119 nam odmienne, komplementarne aspekty rzeczywisto\u015bci, kt\u00f3r\u0105 poddaj\u0105 pomiarom, dlatego mo\u017cemy zaryzykowa\u0107 twierdzenie, \u017ce w\u0142a\u015bnie<em> <strong>sam fakt obserwacji zaburza nienaruszon\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 wszech\u015bwiata, i powoduje paradoksy<\/strong><\/em><strong>.<\/strong> Chwilowe do\u015bwiadczenie rzeczywisto\u015bci wcale nie oka\u017ce si\u0119 paradoksalne. Paradoks pojawia si\u0119 wy\u0142\u0105cznie w\u00f3wczas, gdy obserwator usi\u0142uje odtworzy\u0107 przesz\u0142o\u015b\u0107 w\u0142asnego spostrzegania. Dzieje si\u0119 tak, poniewa\u017c nie ma zdecydowanej linii podzia\u0142u mi\u0119dzy nami a rzeczywisto\u015bci\u0105, kt\u00f3ra widzimy jakby istnia\u0142a na zewn\u0105trz nas samych. <strong><em>Rzeczywisto\u015b\u0107 tworzona jest przez akty psychiczne, i zale\u017cy od wyboru tego co obserwujemy, oraz w jaki spos\u00f3b to robimy<\/em><\/strong><em>.<a href=\"#_ftn2\" id=\"_ftnref2\"><strong>[2]<\/strong><\/a> <\/em>W. Heisenberg, zauwa\u017cy\u0142, \u017ce istniej\u0105ce koncepcje naukowe s\u0105 ograniczone lokalnie, natomiast ta cz\u0119\u015b\u0107, kt\u00f3rej jeszcze nie rozumiemy jest niesko\u0144czona. Jakkolwiek by\u015bmy nie pod\u0105\u017cali od poznanego ku nieznanemu, mo\u017cemy mie\u0107 nadziej\u0119, \u017ce zrozumiemy, ale w tym samym czasie mo\u017cemy nauczy\u0107 <em>si\u0119 nowego znaczenia s\u0142owa \u201ezrozumienie\u201d<\/em><a href=\"#_ftn3\" id=\"_ftnref3\">[3]<\/a>. Wed\u0142ug W. Heisenberga, wsp\u00f3\u0142czesne odkrycia oraz interpretacje zjawisk mikro\u015bwiata niewiele maj\u0105 wsp\u00f3lnego z prawdziwie materialistyczn\u0105 filozofi\u0105, co wi\u0119cej fizyka kwantowa sprowadzi\u0142a nauk\u0119 z drogi materializmu, tak jak fizyka newtonowska, na t\u0119 drog\u0119 j\u0105 pokierowa\u0142a<a href=\"#_ftn4\" id=\"_ftnref4\">[4]<\/a>.<\/p>\n\n\n\n<ul class=\"wp-block-list\">\n<li><strong>Teoria strun J. Hagelina \u2013 powszechne, zr\u00f3\u017cnicowane wibracyjnie, pole inteligencji<\/strong><\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">T<em>w\u00f3rca <\/em>teorii zjednoczonego pola, [superstrun] SU5, John Hagelin<em>,<\/em> w udzielonym wywiadzie<a href=\"#_ftn5\" id=\"_ftnref5\">[5]<\/a> stwierdzi\u0142, \u017ce mo\u017ce odpowiedzie\u0107 na pytanie, dotycz\u0105ce natury \u015bwiadomo\u015bci, bazuj\u0105c na wnioskach p\u0142yn\u0105cych z jego wieloletnich bada\u0144. Wed\u0142ug niego, ostatnim \u0107wier\u0107wieczu dokona\u0142 si\u0119 du\u017cy progres w naszym rozumieniu Wszech\u015bwiata, co doprowadzi\u0142o do ujawnienia pewnych g\u0142\u0119bokich poziom\u00f3w praw natury, poczynaj\u0105c od rozmiar\u00f3w makroskopowych, dotycz\u0105cych przestrzeni kosmicznej, do mikroskopowych, z teori\u0105 strun w\u0142\u0105cznie. Mo\u017cna rzec, twierdzi J. Hagelin, \u017ce odkryli\u015bmy podstawy bytu \u2013 <strong><em>powszechne pole inteligencji, kt\u00f3re jednoczy grawitacje z elektromagnetyzmem, a \u015bwiat\u0142o z radioaktywno\u015bci\u0105 oraz si\u0142\u0105 nuklearn\u0105.<\/em><\/strong> Z tej perspektywy wszystkie si\u0142y natury, wszystkie tak zwane cz\u0105steczki subatomowe: kwarki leptony, nukleony, protony, neutrony, rozumie si\u0119 teraz, jako jedno\u015b\u0107, gdy\u017c s\u0105 one wszystkie niczym <strong><em>fale <\/em><\/strong>na jednym oceanie egzystencji<strong><em>, <\/em><\/strong>kt\u00f3ry w j\u0119zyku nauk \u015bcis\u0142ych nazwany zosta\u0142 zjednoczonym polem, albo polem superstrun. Wed\u0142ug J. Hagelina, to pole nie ma natury materialnej, ale ostatecznie <strong><em>jest polem \u015bwiadomo\u015bci<\/em><\/strong><em>,<\/em> a wszystkie indywidualne pola \u015bwiadomo\u015bci zjednoczone s\u0105 w tej uniwersalnej podstawie, i z niej wynikaj\u0105<strong><em>.<\/em><\/strong>Planety, drzewa, ludzie, zwierz\u0119ta s\u0105 tylko falami wibracji zjednoczonego pola superstrun. J. Hagelin twierdzi dalej, \u017ce <strong><em>pomimo, i\u017c \u015bwiadomo\u015b\u0107 indywidualizuje si\u0119 przy u\u017cyciu filtr\u00f3w zwanych systemem nerwowym, nasza wewn\u0119trzna subiektywno\u015b\u0107, \u201eja\u201d w wi\u0119kszym znaczeniu, ma charakter uniwersalny. <\/em><\/strong>Fizyka kwantowa, wi\u0119c, nawet na poziomie subnuklearnym nie pos\u0142uguje si\u0119 ju\u017c poj\u0119ciem \u201ecz\u0105stki\u201d, ale poj\u0119ciem <strong><em>funkcji falowej<\/em><\/strong>, kt\u00f3ra jest technicznie rzecz ujmuj\u0105c wektorem w przestrzeni liniowej, natomiast \u201ezrobiona jest\u201d z tego samego materia\u0142u, co my\u015bl we wszech\u015bwiecie konceptualnym. Podkre\u015bla on, \u017ce fizyka kwantowa, w swej istocie jest po prostu gr\u0105 ukazuj\u0105ca potencjalno\u015bci, z czego wysuwa wniosek, \u017ce im g\u0142\u0119biej wchodzimy w struktur\u0119 praw natury, tym mniej materialny, i mniej martwy jest wszech\u015bwiat. Gdy si\u0119gasz do podstaw \u017ar\u00f3d\u0142owych wszech\u015bwiata, staje si\u0119 on bardziej \u015bwiadomy. Wed\u0142ug J. Hagelina pole superstrun jest po prostu polem czystego bycia, i w istocie jest czyst\u0105 inteligencj\u0105, gdy\u017c jest to \u017ar\u00f3d\u0142o wszystkich praw natury na wszystkich poziomach we wszech\u015bwiecie, oraz wszystkich si\u0142, kt\u00f3re je organizuj\u0105. <em>Ta najbardziej skoncentrowana inteligencja w naturze jest niematerialna, dynamiczna i samo\u015bwiadoma. Pole superstrun, nie jest \u015bwiatem elektron\u00f3w, ale oceanem abstrakcyjnej, potencjalnej egzystencji \u2013 i w\u0142a\u015bnie z tego jeste\u015bmy zbudowani w podstawie!!<\/em> J. Hagelin, po latach sp\u0119dzonych w laboratoriach,<a href=\"#_ftn6\" id=\"_ftnref6\">[6]<\/a> doszed\u0142 do wniosku, \u017ce im \u015bci\u015blej fizyka chce uchwyci\u0107 rzeczywisto\u015b\u0107 materialn\u0105, aby zrozumie\u0107 z czego w podstawie wykonane s\u0105 budulce \u017cycia, tym bardziej wszech\u015bwiat przecieka jej przez palce, i dochodzi ona do abstrakcyjnego \u201ebycia\u201d, czystej samo \u2013 \u015bwiadomo\u015bci, kt\u00f3ra wznosi si\u0119 na falach wibracji, aby da\u0107 pocz\u0105tek cz\u0105stkom, ludziom, wszystkiemu co spostrzegamy<a href=\"#_ftn7\" id=\"_ftnref7\">[7]<\/a>.<\/p>\n\n\n\n<ul class=\"wp-block-list\">\n<li><strong>O istnieniu niepodzielonym ale zr\u00f3\u017cnicowanym<\/strong><\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Przyjmuj\u0105c wi\u0119c perspektyw\u0119 epistemologiczn\u0105 i ontologiczn\u0105, jaka zosta\u0142a wypracowan\u0105 w obszarze fizyki kwantowej, zauwa\u017camy, \u017ce podzia\u0142 na obserwatora i to co obserwowane, ma bardzo wzgl\u0119dn\u0105 warto\u015b\u0107, gdy\u017c sam akt obserwacji, w danym momencie \u201ewydarzania si\u0119 bycia bytu\u201d, jakby to uj\u0105\u0142 M. Heidegger, jest zawsze unikatowy, i wynika ze z\u0142o\u017cenia przedmiotu obserwacji oraz obserwatora, w niepowtarzalnym kontek\u015bcie sytuacyjnym. Aby kilka os\u00f3b zinterpretowa\u0142o podobnie jakie\u015b zdarzenie, kt\u00f3re poddaj\u0105 badaniu, musz\u0105 najpierw zosta\u0107 poznawczo sformatowane w maksymalnie zbli\u017cony spos\u00f3b, czemu s\u0142u\u017cy ca\u0142a praca kulturowego programowania, kt\u00f3r\u0105 S. Freud opisa\u0142 jako struktur\u0119 psychiczn\u0105 \u201esuperego\u201d, z wszystkimi tego konsekwencjami, w nauce za\u015b mamy kolejne paradygmaty, w oparciu o kt\u00f3re budujemy obrazy rzeczywisto\u015bci. Poznawczej uniformizacji s\u0142u\u017cy powszechna, standaryzowana wed\u0142ug jednowymiarowego modelu, edukacja. Bia\u0142y cz\u0142owiek wygra\u0142 walk\u0119 o w\u0142adz\u0119 nad definicj\u0105 prawdy, czy wygra\u0142 w\u0142adz\u0119 s\u0105dzenia w spos\u00f3b przejrzysty? M. Heidegger, okre\u015bli\u0142 <em>prawd\u0119, jako nieskryto\u015b\u0107<\/em>\u2026 \u015aw. Pawe\u0142, w \u201eLi\u015bcie do Koryntian\u201d, napisa\u0142:<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201e\u2026gdy za\u015b przyjdzie to, co jest doskona\u0142e, zniknie to, co jest tylko cz\u0119\u015bciowe [\u2026] Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno; wtedy za\u015b [zobaczymy] twarz\u0105 w twarz. Teraz poznaj\u0119 po cz\u0119\u015bci, wtedy za\u015b poznam tak, jak i zosta\u0142em poznany [\u2026]\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><em>&nbsp;<\/em>Zdaje si\u0119, \u017ce intuicja, ka\u017ce prawdy szuka\u0107 w zrozumieniu ca\u0142o\u015bci, i mie\u0107 \u015bwiadomo\u015b\u0107 pokory, \u017ce dop\u00f3ki poruszamy si\u0119 w wymiarze \u015bwiata podzielonego, widzimy porozsypywane puzzle, elementy rysunku, natomiast samo znaczenie obrazu, na kt\u00f3ry cz\u0119\u015bci te si\u0119 sk\u0142adaj\u0105, jest zasadniczo, poza nasz\u0105 percepcj\u0105. Wybitni uczeni (np. W. Koehler), czy mistycy si\u0119gaj\u0105 poza te zas\u0142ony, ale to niewiele zmienia w percepcji pozosta\u0142ej cz\u0119\u015bci populacji, gdy\u017c najwyra\u017aniej <strong><em>trudno nam spo\u0142ecznie uzgodni\u0107 obraz rzeczywisto\u015bci niepodzielonej<\/em><\/strong>, tylko relatywnie i lokalnie zale\u017cnej od czasu i przestrzeni. Do grona badaczy, kt\u00f3rzy zak\u0142adaj\u0105 decyduj\u0105c\u0105 rol\u0119 psychiczno\u015bci w \u015bwiecie kwantowym, i przychylaj\u0105 si\u0119 do stanowiska, \u017ce \u015bwiadomo\u015b\u0107 rzeczywi\u015bcie wp\u0142ywa na materi\u0119, a nawet j\u0105 stwarzaj\u0105 nale\u017c\u0105 te\u017c, mi\u0119dzy innymi: Eugen Wigner, Edward Walker, Jack Sarfatii, czy Charls Muses, Dawid Bohm, Rupert Scheldrake, i wielu innych.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Materia, ten \u0142atwo poddaj\u0105cy si\u0119 pomiarom i obserwacji \u201ekonkret\u201d, na kt\u00f3rym zawsze mo\u017cna by\u0142o si\u0119 oprze\u0107 w dowodzeniu, jako na twardym fakcie, okazuje si\u0119 niemo\u017cliwa do dowiedzenia, bez specyficznych w\u0142a\u015bciwo\u015bci percepcyjnych obserwatora. Wyniki bada\u0144 z mikrofizyki wskazuj\u0105, \u017ce atom w 99, 999% jest\u2026. pusty, dlatego komunikacja \u015bwiata nie mo\u017ce nast\u0119powa\u0107 w widzialnej rzeczywisto\u015bci Newtona, ale w obr\u0119bie subatomowego \u015bwiata Heisenberga. Przep\u0142yw informacji pomi\u0119dzy kom\u00f3rkami i DNA odbywa si\u0119 za pomoc\u0105 cz\u0119stotliwo\u015bci drgania falowego, i na tej samej zasadzie m\u00f3zg postrzega i przechowuje informacje. Lynne McTaggart, po przeprowadzeniu kilkudziesi\u0119ciu wywiad\u00f3w z najznamienitszymi postaciami wsp\u00f3\u0142czesnej nauki, dosz\u0142a do konkluzji, \u017ce wszech\u015bwiat zdaje si\u0119 by\u0107 podszyty jak\u0105\u015b struktur\u0105, kt\u00f3ra jest wszyskozapisuj\u0105cym o\u015brodkiem, b\u0119d\u0105cym zarazem uniwersaln\u0105 metod\u0105 komunikacji mi\u0119dzy wszystkimi rzeczami.<a href=\"#_ftn8\" id=\"_ftnref8\">[8]<\/a><\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Jak rozumie\u0107 kwestie \u017cycia spo\u0142ecznego istot ludzkich, w\u0142\u0105czaj\u0105c perspektyw\u0119 ontologiczn\u0105 wypracowan\u0105 przez wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 fizyk\u0119 kwantow\u0105? Na poziomie najbardziej elementarnym \u015bwiat jawi si\u0119 jako Wielkie Uniwersum drga\u0144 falowych. Istoty ludzkie s\u0105 wi\u0119c, w tym podstawowym wymiarze swej egzystencji, nierozdzielne od siebie i otoczenia. Z tej &nbsp;perspektywy dostrzegamy, \u017ce \u015bwiadomo\u015b\u0107 istoty \u017cywej nie jest obiektem izolowanym, a m\u00f3zg i DNA uwa\u017cane za dyrygent\u00f3w organizmu, to w istocie przetworniki, kt\u00f3re przekazuj\u0105 informacje pobran\u0105 z pola kwantowego, kt\u00f3re wi\u0105\u017ce nas wszystkich niewidzialn\u0105 sieci\u0105. <a href=\"#_ftn9\" id=\"_ftnref9\">[9]<\/a> Taki punkt widzenia, \u017cywo obecny jest w teorii mindellowskiej, i w oparciu o t\u0119 wiedz\u0119, zosta\u0142a opracowana koncepcja g\u0142\u0119bokiej demokracji.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Wsp\u00f3\u0142czesna nauka, oparta na paradygmacie kartezja\u0144sko \u2013 newtonowskim (jak trafnie to okre\u015bli\u0142 S. Grof<a href=\"#_ftn10\" id=\"_ftnref10\">[10]<\/a>, ukszta\u0142towa\u0142a pogl\u0105d, \u017ce \u015bwiadomo\u015b\u0107 jest epifenomenem m\u00f3zgu. Prawdopodobnie ze wzgl\u0119du na dominacj\u0119 idei materialistycznych, \u00f3w trend zosta\u0142 szczeg\u00f3lnie wyrazi\u015bcie spopularyzowany w pi\u015bmiennictwie i edukacji spo\u0142ecznej. R\u00f3wnolegle jednak, jak to ju\u017c zosta\u0142o wspomniane, rozwijaj\u0105 si\u0119 takie nurty w psychologii, kt\u00f3re bazuj\u0105c na <strong><em>metodzie fenomenologicznej i hermeneutyce<\/em><\/strong>, i odnosz\u0105c si\u0119 do rewelacji z dziedziny fizyki kwantowej, opisuj\u0105 umys\u0142 ludzki, jako przestrze\u0144 znacz\u0105cych, kt\u00f3ra nie jest wynikiem funkcji fizjologicznych organizmu, chocia\u017c jest bezpo\u015brednio skorelowana z fizjologi\u0105 \u2013 podobnie jak film, kt\u00f3ry ogl\u0105damy na ekranie, nie powstaje na skutek dzia\u0142ania urz\u0105dzenia, na kt\u00f3rym go odbieramy, chocia\u017c, gdy funkcjonowanie tego urz\u0105dzenia ulega zaburzeniu, r\u00f3wnie\u017c odbi\u00f3r programu staje si\u0119 trudny, lub nawet niemo\u017cliwy. Niniejszym, oczywist\u0105 jest spraw\u0105, \u017ce \u017ar\u00f3d\u0142em informacji i wra\u017ce\u0144 dostarczanych nam przez programy wirtualne, nie s\u0105 urz\u0105dzenia techniczne, kt\u00f3re je nadaj\u0105. Podobnie rzecz si\u0119 mo\u017ce mie\u0107 w kwestii relacji, pomi\u0119dzy m\u00f3zgiem i \u015bwiadomo\u015bci\u0105. Nowe odkrycia, zw\u0142aszcza w dziedzinie fizyki, pozwalaj\u0105 na sformu\u0142owanie wniosku, \u017ce <strong><em>m\u00f3zg jest raczej odbiornikiem informacji obecnych w przestrzeni drga\u0144 falowych zjednoczonego pola strun<\/em><\/strong>, a nie tylko danych, wynikaj\u0105cych z percepcj\u0105 zmys\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Tu zn\u00f3w dochodzimy do problematyki percepcji, jako czynnika o charakterze \u015bwiatotw\u00f3rczym. Kim jest ten, kto spostrzega i czym jest to, co spostrzegane? Z punktu widzenia wielu nurt\u00f3w w obr\u0119bie fizyki kwantowej &#8211; s\u0105 tym samym. Mo\u017ce w\u0142a\u015bnie dlatego&nbsp; mo\u017cliwy jest, w og\u00f3le, niezwyk\u0142y fenomen samo-\u015bwiadomo\u015b\u0107, i samotranscendencji. W naturalnym odruchu, zdaje si\u0119 by\u0107 to trudne do zaakceptowania, \u017ce co\u015b, co jest materialnie namacalne, zawdzi\u0119cza swoj\u0105 stabiln\u0105 form\u0119 przede wszystkim naszym w\u0142a\u015bciwo\u015bciom percepcyjnym, ale skoro 9, 9999 procent&nbsp; atomu stanowi pusta przestrze\u0144, to musimy przyj\u0105\u0107, \u017ce materia jak\u0105 znamy, istnieje tylko w umy\u015ble<a href=\"#_ftn11\" id=\"_ftnref11\">[11]<\/a><em>. <\/em>Cz\u0119\u015b\u0107 badaczy postuluje, \u017ce ta pr\u00f3\u017cnia jawi si\u0119 jako inteligentna, aktywna i posiadaj\u0105ca \u015bwiadomo\u015b\u0107. (..) Z tego punktu widzenia, mimo, \u017ce do\u015bwiadczamy swojej cielesno\u015bci, jako osadzonej w podzielonej na obiekty materii, jeste\u015bmy strumieniami \u015bwiadomo\u015bci w <strong>polu U (unifited fild)<\/strong>, z jego szczeg\u00f3lnymi frekwencjami wibracyjnymi. To, \u017ce \u201eja\u201d istnieje dla siebie, wynika z podmiotowej samo\u015bwiadomo\u015bci, zdawania sobie sprawy, \u017ce jestem, natomiast historia osobista wydarza si\u0119 w czasie, i w czasie znika. A. Mindell, potraktowa\u0142 kolektywn\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107, jako miejsce aktualizacji wszystkich proces\u00f3w psychicznych, kt\u00f3re mog\u0105 si\u0119 w danym czasie pojawi\u0107, w\u0142a\u015bnie w takiej, a nie innej postaci. Nie warto\u015bciowa\u0142 tego, raczej proponowa\u0142 zauwa\u017canie znacze\u0144, jakie wy\u0142aniaj\u0105 si\u0119 na bie\u017c\u0105co, w danym kontek\u015bcie kulturowym i spo\u0142ecznym, dla tych konkretnie os\u00f3b, bez wzgl\u0119du na r\u00f3\u017cnice w ich zwyczajach i pogl\u0105dach.<\/p>\n\n\n\n<hr class=\"wp-block-separator has-alpha-channel-opacity\"\/>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><a href=\"#_ftnref1\" id=\"_ftn1\">[1]<\/a> Z teorii wzgl\u0119dno\u015bci A. Einsteina wynika, \u017ce up\u0142yw czasu nie jest ani jednostajny, ani zawsze jednakowy, jak to by\u0142o w modelu I. Newtona, ale zale\u017cy od po\u0142o\u017cenia obserwator\u00f3w i ich wzgl\u0119dnej pr\u0119dko\u015bci w stosunku do obserwowanego zdarzenia, a na sam\u0105 czasoprzestrze\u0144 oddzia\u0142uje obecno\u015b\u0107 w niej obiekt\u00f3w masowych. Sama struktura czasoprzestrzeni zale\u017cy od rozmieszczenia materii, a rozr\u00f3\u017cnienie miedzy materia a pusta przestrzeni\u0105 straci\u0142o na znaczeniu.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><a href=\"#_ftnref2\" id=\"_ftn2\">[2]<\/a> Grof S., op.cit.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><a href=\"#_ftnref3\" id=\"_ftn3\">[3]<\/a> Heisenberg W., Physics and Philosofy. The Resolution In Modern Science, Harper and Row: New York, 1962, w: Th. J., McFarlane, Quantum Physics, Depth Psychology, and Beyond, w: <a href=\"http:\/\/www.integralscience.org\">www.integralscience.org<\/a>, February 26, 2000 revised June 21, 2000.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><a href=\"#_ftnref4\" id=\"_ftn4\">[4]<\/a> Heisenberg W., Fizyka a filozofia, Ksi\u0105\u017cka i Wiedza, 1965.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><a href=\"#_ftnref5\" id=\"_ftn5\">[5]<\/a> Wyk\u0142ad pt. \u201d\u015awiadomo\u015b\u0107 oraz materia wed\u0142ug dr J.Hagelin\u201d http:\/\/www.youtube.com\/watch?v=yFkb_kpTiiU<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><a href=\"#_ftnref6\" id=\"_ftn6\">[6]<\/a> J. Hagelin prowadzi\u0142 badania, mi\u0119dzy innymi, w European Organization for Nuclear Research (<a href=\"http:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/CERN\">CERN<\/a>) and the Stanford Linear Accelerator Center (<a href=\"http:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/SLAC_National_Accelerator_Laboratory\">SLAC<\/a>),<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><a href=\"#_ftnref7\" id=\"_ftn7\">[7]<\/a> Op.cit&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><a href=\"#_ftnref8\" id=\"_ftn8\">[8]<\/a> McTaggart L., Pole. W poszukiwaniu tajemniczej si\u0142y wszech\u015bwiata, Wyd. Czarna Owca, Warszawa 2009<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><a href=\"#_ftnref9\" id=\"_ftn9\">[9]<\/a> Laszlo E., Interconnected Universe, Conceptual Foundations of&nbsp; Transdisciplinary Unfitted Theory, Singapore: World Scientific, 1995, s.100 -101; ten pogl\u0105d zosta\u0142 r\u00f3wnie\u017c rozwini\u0119ty przez biologa Ruperta Scheldraka, w jego intryguj\u0105cej teorii p\u00f3l morfogenetycznych.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><a href=\"#_ftnref10\" id=\"_ftn10\">[10]<\/a> Grof S., op.cit.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><a href=\"#_ftnref11\" id=\"_ftn11\">[11]<\/a> Wi\u0119cej na ten temat: Quantum Theory and Creativity, wyk\u0142ad prof. H.P. Durr dost\u0119pny w: http:\/\/www.youtube.com\/watch?v=rFTuI0G0hh8<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Teoria wzgl\u0119dno\u015bci wymusi\u0142a na fizyce rewizj\u0119 jej podstawowych za\u0142o\u017ce\u0144, dotycz\u0105cych czasu absolutnego i przestrzeni[1], ruchu, grawitacji, materii oraz energii. Teoria kwantowa za\u015b, sprowokowa\u0142a konieczno\u015b\u0107 przedefiniowania koncepcji przyczynowo\u015bci, determinizmu i lokalno\u015bci, oraz materii jako substancji trwa\u0142ej, istniej\u0105cej w spos\u00f3b obiektywny, niezale\u017cny od obserwatora. Na skutek pojawienia si\u0119 tych nowych danych, niekt\u00f3rzy fizycy w XX wieku, zacz\u0119li [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":680,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-688","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/psychoterapia-aumer.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/688","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/psychoterapia-aumer.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/psychoterapia-aumer.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoterapia-aumer.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoterapia-aumer.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=688"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/psychoterapia-aumer.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/688\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":720,"href":"https:\/\/psychoterapia-aumer.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/688\/revisions\/720"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoterapia-aumer.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/680"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/psychoterapia-aumer.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=688"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoterapia-aumer.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=688"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/psychoterapia-aumer.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=688"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}