A. Mindell postuluje wprowadzić, zamiast mierzalnych kategorii czasu, przestrzeni i obiektów w nich zawartych, wzorce i reguły, które adekwatne są w kwantowym świecie, a opisane zostały za pomocą wzorców matematycznych, które są najbardziej fundamentalnym opisem materii w fizyce. To właśnie dzięki obliczeniom matematycznym, możliwe jest przenoszeni projektów komputerów, czy statków kosmicznych do UR. To intelekt i psychologia badacza, dotykająca swą wrażliwością Natury i jej wzorców, wnosi do wspólnej przestrzeni nowe, nieznane wytwory, pochodzące z dreamlike dimension. Matematyka i sny pochodzą więc z tego samego źródła, ze świadomości, której może doświadczać ten, kto poznaje świat, i przez to poznaje siebie. Tak dochodzimy znów do konstruktywizmu, który mówi o tym, że znaczenia dostępnej nam rzeczywistości tworzymy, i nasz śnienie, schematy poznawcze, nieuświadomione emocje, i potrzeby określa zakres i sens naszego doświadczenia egzystencji. Wzorce, niczym platońskie pre-idee, czy jungowskie archetypy, organizują doświadczenia typowo ludzkie. W drodze odkrywania sposobu kodowania się rzeczywistości, co możemy komunikować za pomocą reguł matematycznych – języka, który działa poza wpływami zmiennych czasu i przestrzeni, stajemy się coraz bardziej świadomymi kreatorami własnego wymiaru istnienia. Powołujemy do UR sztuczną inteligencje, holograficzne obiekty, komunikację online, zmieniając przestrzeń wokół siebie, i samych siebie.  Umysł kwantowy, zauważa, A. Mindell, to ten wymiar, gdzie psychologia , szamanizm i fizyka pozostają nierozdzielone, gdzie szanamistyczne wizje i matematyczne wzorce obecne są w niepodzielonym polu świadomości, informacji i energii, w którym zjawiska istnieją, Zanim zostaną wyjawione.

…możemy zabić kangura, ale nie zabijemy jego śnienia…

Powiedzenie aborygeńskie