Zaplecze ontologiczne psychologii procesu ostało przygotowane przez A. Mindella z niezwykła wręcz starannością, czego wyrazem jest publikacja pt. „Quantum Mind”. Autor podejmuje się w tym dziele analizy krytycznej współczesnego sposobu uprawiania nauki, zwłaszcza teorii poznania, ukazując, w jaki sposób generuje ona obraz rzeczywistości i jego interpretację. Krótko przedstawię rozwiązania paradygmatyczne dla nowej nauki, jakie zostały zaproponowane w teorii kwantowego umysłu. Wnioskowanie A. Mindella, można sprowadzić do zdania, że: fizycy potrzebują matematyki, a ta ostatnia, jako czysta teoria, musi być wyjaśniana już przez akty świadomości, dlatego właśnie, rozdzielanie nauk ścisłych od psychologii nie może dawać pełnego rozumienia zależności pomiędzy materią, a świadomością.

A. Mindell przybył do Zurichu w 1961 roku, kilka dni po śmierci C.G. JungaZaplecze ontologiczne psychologii procesu, zostało przygotowane, przez A. Mindella, z niezwykłą wręcz starannością, czego wyrazem jest publikacja pt. „Quantum Mind”[1]. Autor podejmuje się , w tym dziele, analizy krytycznej współczesnego sposobu uprawiania nauki, zwłaszcza samej teorii poznania, ukazując w jaki sposób, generuje ona obraz rzeczywistości i sposób jego interpretacji. Krótko przedstawię najważniejsze rozwiązania paradygmatyczne dla nowej nauki, które zostały zaproponowane w teorii kwantowego umysłu. Oczywiście znajdziemy w całości tego studium, odniesienia do tez, które poniżej przedstawię, ale ich oryginalność zasługuje na osobne miejsce.Zaplecze ontologiczne psychologii procesu, zostało przygotowane, przez A. Mindella, z niezwykłą wręcz starannością, czego wyrazem jest publikacja pt. „Quantum Mind”[2]. Autor podejmuje się , w tym dziele, analizy krytycznej współczesnego sposobu uprawiania nauki, zwłaszcza samej teorii poznania, ukazując w jaki sposób, generuje ona obraz rzeczywistości i sposób jego interpretacji. Krótko przedstawię najważniejsze rozwiązania paradygmatyczne dla nowej nauki, które zostały zaproponowane w teorii kwantowego umysłu. Oczywiście znajdziemy w całości tego studium, odniesienia do tez, które poniżej przedstawię, ale ich oryginalność zasługuje na osobne miejsce., o którym nic nie wiedział, gdyż jego celem było studiowanie fizyki w ramach wymiany studenckiej, miał wtedy raptem 21 lat. Fascynował się fizyką, i pragnął podążać śladami A. Einsteina, podejmując edukację, na uczelni, gdzie kiedyś studiował wielki noblista. Intensywne sny i koszmary, jakie zaczęły nawiedzać go po podczas pobytu w Szwajcarii, sprawiły, że za namową przyjaciela, podjął się terapii. Tak zaczęła się jego wielka przygoda z analizą jungowską, której z czasem został uczniem, i dyplomantem, aż w końcu zdecydował się na jej gmachu, zbudować nowe piętra psychologii zorientowanej na proces. Sytuacja ta ma o tyle znaczenie, gdyż ukazuje dwutorowość rozwoju intelektualnego A. Mindella, już od początku jego kariery naukowej.